Bibliographie complète

1ایرانیان بعد از فروپاشی ساسانیان، مدت­ها موفق به ایجاد نظم سیاسی نشدند. نخستین دولتی که آنها تأسیس کردند، در خارج از مرزهای ایران بود. این دولت گرایشی به ایرانی گری نداشت، اما تأکید منابع بر نژاد بنیان گذار آن، نشانگر اثرات پیشینۀ تاریخی او بر ساختار دولت تازه تأسیس است. مسئلۀ اصلی مقاله آن است که چگونه عبدالرحمن بن رستم بسیار فراتر از مرزهای سیاسی- جغرافیایی ایران، با استفاده از آموزه­های اسلامی توانست یک دولت موروثی تشکیل دهد؟ این پژوهش نشان می­دهد که عبدالرحمن با استفاده از اندیشه­های خوارج و به ویژه اباضی و تأکید آنها بر اصل فضیلت و تضاد عرب- بربر فضای سیاسی- اجتماعی، زمینه­های لازم را برای تشکیل یک دولت جدید در شمال آفریقا فراهم کرد. شاید او در آغاز به اصول اباضیه پایبند بود، اما پس از انتخاب فرزندش عبدالوهاب به عنوان جانشین خود، راه دیگری را پیمود؛ هرچند به طور قطع نمی­توان این کار او را متأثر از پیشینه خانوادگی اش دانست.